|
هــیچ می دانی چـه می گـویـد ربــاب |
|
ز اشـک چشـم و از جگـرهای کباب |
|
پــوسـتیام دور مانــده من ز گـوشـت |
|
چـون نـنــالم در فـراق و در عـذاب |
|
چـوب هـم گـویـد بـدم مـن شـاخ سـبـز |
|
زیـن من بشـکست و بدرید آن رکاب |
|
مــا غـریـبــان فـراقـیـــم ای شــهــان |
|
بـشــــنـویــد از مـــا الی الله المــأب |
|
هـم ز حـق رسـتـیـم اول در جـهـــان |
|
هـم بـــدو وا می رویــم از انـقــلاب |
|
بـانـگ مـا همچون جرس در کاروان |
|
یـا چـو رعـدی وقت سـیران سـحاب |
|
ای مســافــر دل مـنــه بـر مـنـــزلی |
|
کـه شــوی خـسـته بـه گاه اجـتــذاب |
|
زانـک از بـســیـار مـنـزل رفـتـهای |
|
تــو ز نـطـفـه تـا بـه هـنگام شــبـاب |
|
سـهـل گـیـرش تـا بـه سـهلی وارهی |
|
هـم دهی آســان و هــم یـابی ثــواب |
|
سخت او را گیـر کو سختت گرفـت |
|
اول او و آخـــــــر او او را بـیـــاب |
|
خوش کمانچه می کشـد کان تـیـر او |
|
در دل عـشـــــــاق دارد اضـطــراب |
|
ترک و رومی و عرب گرعاشق است |
|
هـمـزبان اوسـت ایـن بـانـگ صواب |
|
بـاد می نـالـــد هـمیخـوانــد تـــو را |
|
کـه بــیـــــا انــدر پـیــم تـا جـوی آب |
|
آب بــــــودم بـــاد گشــــتـــم آمـــــدم |
|
تـا رهـانـم تـشــنگان را زیـن سـراب |
|
نـطـق آن بــادســت کـبی بـوده اسـت |
|
آب گـــــردد چـون بـیـنـدازد نـقــاب |
|
از برون شش جهت این بانگ خاست |
|
کـز جهـت بگـریـز و رو از ما متاب |
|
عـاشــقـا کـمــتــر ز پــروانـه نــه ای |
|
کی کـنـــد پـروانـه ز آتـش اجتـنـاب |
|
شــاه در شـهرســت بـهـر جغــد مـن |
|
کی گـذارم شـهـر و کی گیرم خراب |
|
گر خـری دیـوانـه شــد نک کیر گاو |
|
بـر سـرش چـندان بـزن کـیــد لـبـاب |
|
گر دلش جویم خسـیـش افزون شـود |
|
کافـران را گفـت حق ضرب الرقاب |