|
نام آلبوم : |
آسمان عشق |
|
دستگاه : |
سه گاه |
|
اجرا : |
مهر 1370 |
|
خواننده : |
محمد رضا شجریان |
|
همنوازان گروه آوا : |
|
داریوش پیر نیاکان |
تار |
|
جمشید عندلیبی |
نی |
|
مسعود شناسا |
سنتور |
|
محمد فیروزی |
بربط |
|
سعید فرج پوری |
کمانچه-غژک |
|
همایون شجریان |
تمبک |
|
|
1. |
پیش درآمد و چهار مضراب |
ساخته پیر نیاکان |
9:09 |
|
2. |
ساز و آواز( شعر عطار) |
درآمد سه گاه (فرازهای اول و دوم و سوم)- زابل-مویه- قرچه- رضوی(فرازهای اول و دوم)- فرود |
13:43 |
|
3. |
تصنیف می دانم ( شعرمولانا) |
ساخته شجریان |
6:45 |
|
4. |
چهار مضراب مخالف |
ساخته فرج پوری |
4:06 |
|
5. |
ادامه ساز و آواز( شعر عطار) |
مخالف(فرازهای اول و دوم و سوم)- مغلوب- پس مخالف- فرود |
9:31 |
|
6. |
ادامه ساز و آواز( شعر عطار) |
دوبیتی در سه گاه و پهلوی و مغلوب و فرود |
7:23 |
|
7. |
تصنیف آسمان عشق( شعرمولانا) |
ساخته شجریان |
7:10 |
|
|
Total Time : |
57:47 |
|
صدابردار : |
حسن عسگری |
|
مسترینگ و تدوین دیجیتال : |
اتودیو بل/ ریموند موسسیان،همایون شجریان |
|
طرح : |
مژگان شجریان |
دانلود قسمتي از اين كاست
دانلود قسمتي ديگر از اين كاست
|
جانا حديث حسنت در داستان نگنجد |
|
|
رمزي ز راز عشقت در صد زبان نگنجد |
|
|
جولانگه جلالت در كوي دل نباشد |
|
|
جلوه گه جمالت در چشم و جان نگنجد |
|
|
سوداي زلف و خالت در هر خيال نايد |
|
|
انديشهء وصالت جز در گمان نگنجد |
|
|
در دل چو عشقت آمد سوداي جان نماند |
|
|
در جان چو مهرت افتد عشق روان نگنجد |
|
|
پيغم خستگانت در كوي تو كه آرد |
|
|
كانجا ز عاشقانت باد وزان نگنجد |
|
|
دل كز تو بوي يابد در گلستان نپويد |
|
|
جام كز تو رنگ گيرد خود در جهان نگنجد |
|
|
آن دم كه عاشقان را نزد تو بار باشد |
|
|
مسكين كسي كه آنجا در آستان نگنجد |
|
|
بخشاي بر غريبي كز عشق مينميرد |
|
|
وانگه در آشيانت خود يك زمان نگنجد |
|
|
جان داد دل كه روزي در كوت جاي يابد |
|
|
نشناخت او كه آخر جاي چنان نگنجد |
|
|
آن دم كه با خيالت دل را ز عشق گويد |
|
|
عطار اگر شود جان اندر ميان نگنجد |
|
**************************************
|
به گرد دل همی گردی، چه خواهی کرد، میدانم |
|
|
چه خواهی کرد، دل را خون، رخ را زرد، میدانم |
|
|
يکی بازی برآوردی، که رخت دل همه بردی |
|
|
چه خواهی بعد از اين بازی، دگر آورد، میدانم |
|
|
به حق اشک گرم من، به حق آه سرد من |
|
|
که گرمم پرس چون بينی، که گرم از سرد، میدانم |
|
|
مرا دل سوزد و سينه، تو را دامن ولی فرق است |
|
|
که سوز از سوز و دود از دود و درد از درد، میدانم |
|
|
به دل گويم که چون مردان صبوری کن، دلم گويد |
|
|
نه مَردَم، نی زن، گر از غم، ز زن تا مرد، میدانم |
|
|
دلا چون گرد برخيزی ز هر بادی، نمیگفتی |
|
|
که از مردی برآوردن ز دريا گرد، میدانم |
|
**************************************
|
جانا ز فراق تو اين محنت جان تا كي |
|
|
دل در غم عشق تو رسواي جهان تا كي |
|
|
|
|
چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو |
|
|
بر بوي وصال تو دل بر سر جان تا كي |
|
|
|
|
نامد گه آن آخر كز پرده برون آيي |
|
|
آن روي بدان خوبي در پرده نهان تا كي |
|
|
|
|
در آرزوي رويت اي آرزوي جانم |
|
|
دل نوحه كنان تا چند، جان نعرهزنان تا كي |
|
|
|
|
بشكن به سر زلفت اين بند گران از دل |
|
|
بر پاي دل مسكين اين بند گران تا كي |
|
|
|
|
دل بردن مشتاقان از غيرت خود تا چند |
|
|
خون خوردن و خاموشي زين دلشدگان تا كي |
|
|
|
|
اي پير مناجاتي در ميكده رو بنشين |
|
|
درباز دو عالم را اين سود و زيان تا كي |
|
|
|
|
اندر حرم معني از كس نخرند دعوي |
|
|
پس خرقه بر آتش نه زين مدعيان تا كي |
|
|
|
|
گر طالب دلداري از كون و مكان بگرر |
|
|
هست او ز مكان برتر از كون و مكان تا كي |
|
|
|
|
گر عاشق دلداري ور سوختهء ياري |
|
|
بي نام و نشان ميرو زين نام و نشان تا كي |
|
|
|
|
گفتي به اميد تو بارت بكشم از جان |
|
|
پس باركش ار مردي اين بانگ و فغان تا كي |
|
|
|
|
عطار همي بيند كز بار غم عشقش |
|
|
عمر ابدي يابد عمر گرران تا كي |
|
**************************************
|
چنان مستم چنان مستم من امشب |
|
|
که از چنبر برون جستم من امشب |
|
|
چنان چيزی که در خاطر نيايد |
|
|
|
|
|
|
به صورت گر در این پستم من امشب |
|
|
بشوی ای عقل دست خویش از من |
|
|
که در مجنون بپيوستم من امشب |
|
|
چو واگشت او پی او می دويدم |
|
|
دمی از پای ننشستم من امشب |
|
